Düşünce Sanayisi

2011-11-26T12:50:00.000-08:00

Bloglamaya geri dönüyorum gibi. Ama ağırlık sanırım diğer dükkanlarım üzerinde olacak. Çünkü Düşünce Sanayisi'nin zaten kitabı çıkacak gibi duruyor. Hadi bakalım.

2011-11-19T09:46:00.000-08:00

Söyleyeceğin tek bir söz seni 'basit' biri yapmayacak olsa da, seni 'basit' biriymişsin gibi algılmalarına sebep olabilir.

2011-10-19T08:35:00.000-07:00

Bütün ölümler sadece yaşayanları yaralar.

2011-09-17T05:17:00.000-07:00

her insanın yaşadığı hayattan nefret etmeye yatkınlığı vardır. bu yüzden yaşanmış veya yaşanacak olan hiçbir hayat olmasın ki, kıskanılmaya tam manasıyla müsait.

sen kapının dışında kalmışsın canım. biliyorum, hava çok soğuk ve içeride ateş yanıyor. ısınırım sanıyorsun ama biliyor musun ki, o ateşin kaynağı neresi?

2011-09-17T04:44:00.000-07:00

sanat denilen halt ikiye ayrılıyordu bazı zamanlarda. birinde insanlar sadece kendini ifade ediyordu ve beğenilip geçiliyordu, bir diğerinde ise insanların ifade ettikleri ortak ifade kabul ediliyordu ve ruhlara gömülüyordu.

2011-08-12T04:57:00.000-07:00

Güzel bir kadın, doğuştan suçlu olan bir kadındır. Bedelini yaşamı boyunca çok farklı yollarla öder.

2011-07-25T01:52:00.000-07:00

"Ben bazen onu düşünmesem de veya ona inanmasam da, hayatın anlamsızlığı hep orada bir yerdedir," dedi kederler içindeki genç.

2011-07-15T04:21:00.000-07:00

http://plaksanayisi.blogspot.com/

Plak Sanayisi yayında.

2011-07-09T09:07:00.000-07:00

içinde bulunduğu sanatsal ortamda, herkes kendisini mükemmeliyetçi olarak tanıtıyordu. ancak o insanların ürettikleri işleri az çok bildiğinden bir anda şöyle düşündü: "önemli olan mükemmelliyetçi olmak değil, mükemmeli tanımla ve algılama şekli. bir insanın mükemmellik algısı, o insanın sınırlarını ortaya koyar."

işte böyle bir şeyler.

evine gitti, ve pikaba pink floyd'u koydu.

2011-07-04T02:04:00.000-07:00

Plak Sanayisi çok yakında!

2011-07-01T06:14:00.000-07:00

Türk yapımı bütün kısa filmleri bir önyargıyla izlemeye başlıyorum. Ve bu ön yargı filmi izlerken de devam ediyor, nedense.

montaj özürlüler sizi. çektiğiniz görüntüler ziyan olmasın diye, alıştırma olsun diye çektiğiniz deneme çekimlerini de filmin akışı içine koyacaksınız. aslında bundan avandgarde bir film çıkabilir ama siz yaparsanız değil. çünkü onun da montajını beceremezsiniz.

2011-06-20T07:59:00.000-07:00

Yaptığı işleri beğenmediğini bilen bir sanatçı tarafından yaptığın işlerinin beğenilmesi sanatsal bir başarı olarak yorumlanabilir. Çünkü bu durumda 'beğeni' sözsel gerçekliğin ötesine geçip hissedilen 'beğeni' olmuştur. Belki o sanatçı bunu sana söylemez ama asıl gerçeklik sonuçta hissedilen gerçekliktir.

2011-05-31T08:22:00.001-07:00

şiir/şarkı sözü denemeleri sayesinde anlıyorum ki kelime haznem ve betimlemelerim zamanla iyice körelmiş.

2011-04-28T08:57:00.001-07:00

http://pingywebedition.somee.com

bu nedir yahu?

2011-04-28T07:28:00.001-07:00

Ölümün gerçekliği aslında insanı tüm sıkıntılarından arındırmalıdır. Çünkü sonunun geleceğini bile bile o sıkıntıya kapılması manasızdır. Ama nedense öyle olmaz. Çünkü asla tam olarak öleceğinin bilincine varamaz. Ve aslında, sıkıntılar da bir bakıma tıpkı akıl hastalıkları gibi irade dışı gerçekleşir. Zavallı insan, inandığının aksine aslında ne kadar da iradesizdir. Zavallıcık.

2011-04-27T03:17:00.001-07:00

N'olur, kendini izlemeyi bırak.

2011-04-26T14:12:00.000-07:00

Kutsal anlar paylaşmak istiyorum.

2011-04-26T12:07:00.001-07:00

İnsanın kendine yabancılaşması, öncelikli olarak kendisine bir rol biçmesiyle başlar.

2011-04-25T14:59:00.001-07:00

Sanat konusunda, bir başkasının/larının üretiminden, ortaya çıkardığı şeyden büyük keyif duymak her iki taraf içinde 'ayrıcalıklı' bir durumdur. Çünkü işin aslı üretmektir ve üretileni beğendirmek gibi bir kural yoktur.

Bu açıdan bakılacak olunursa, Pink Floyd çok ayrıcalıklı bir gruptur.

2011-04-25T12:53:00.000-07:00

İsterdim ki, bir kediyi veya köpeği severken bana bakıp gülümsesin. Çünkü gülmek, insan dilinde o anda keyifli olduğunu belirten bir ifadedir. Eğer hayvanlar da gülebilseydi, belki onlarla empati kurmamız çok daha kolay olurdu. Benmerkezci bir düşünce ama öyle...

2011-04-25T12:13:00.000-07:00

Pink Floyd

2011-04-24T13:55:00.000-07:00

isterse boklara bakmak, isterse çiçeklerin fotoğraflarını çekmek olsun; ne olursa olsun, bir tutkunun olması harika bir şeydir. birkaç günlük bir aradan sonra o tutkuna geri dönmek için heyecanlanıyorsan, ne hoş.

2011-04-24T10:36:00.000-07:00

Ne kadar 'sanatçı', o kadar dengelenme yolunda olan acı.

2011-04-22T22:03:00.001-07:00

Açıkça söyleyemeyecek olsam da;

Ub üvtuc kço lnyzıa ladık

2011-04-22T18:10:00.000-07:00

Plak seçerken, algım saniye farkla değişiyor. Bir bakıyorum, bu plağa ne gerek var diyorum, sonra bir bakıyorum aynı plak için, "bunsuz da olmaz ki" diyorum. Çelişkinin de farkındayım hani.

2011-04-21T01:59:00.000-07:00

Uzun bir sessizlikten sonra uykuya dalmakta olan arkadaşına dönüp şöyle dedi:

"Geçen gün gerçekle karşılaştım."

Arkadaşı sıkıntılı bir şekilde sordu:

"Nasıl hissediyorsun?"

"İçimde buruk bir sevinç var."

Arkadaşı şaşırak:

"Nasıl yani? Sen hangi gerçekle karşılaştın?"

"Yaşamam gereken gerçekle."

Arkadaşı gülümseyerek:

"Şimdi anlaşıldı. Ben de yaşadığın gerçekle karşılaştın sanmıştım."

2011-04-20T00:01:00.001-07:00

Yazmak, yazmak, yazmak; bir şeyler yazmak gerek.

2011-01-30T19:18:00.000-08:00

İnsan, hah; insan diyorum. Sanki başka bir şeyden bahsedebilirmişim gibi. Neyse.

Somut değişikliklerde sınırları zorlayabilecekken, soyut değişikliklerde öylesine yetersiz ki. Enteresan, istesek de karakterimize bir miktar saflık bile ekleyemiyoruz. Biz, her zaman bizden önde gidiyor.

2011-01-29T16:11:00.001-08:00

Michael Jackson'ın ki gibi bir ruha sahip olmayı dilerdim. Tıpkı bir zamanlar benzediğim gibi.

2011-01-28T14:57:00.000-08:00

Bütün öyküler ölümsüzlüğün, ölüme verdiği bir teselli hediyesidir.

Ne kadar da süslü.

2011-01-18T16:07:00.001-08:00

Asla tam anlamıyla dünyada olamayanlar, olanlara tuhaf görünürler.

Yazık, onlar da bir yerinden yakalamaya çalışırlar halbu ki. Bazen deli olurlar, bazen dahi. Eleştirilere maruz kalırlar. Hah!

2011-01-14T19:33:00.001-08:00

Bir şeyleri beğenmiyor olmak, hoşuma gitmiyor.

2011-01-01T13:28:00.000-08:00

bütün hareketler ve sözcükler dikkat çekmeye yöneliktir. önemli olan neye, ne kadar dikkat çekmek istediğinizdir.

2011-01-01T13:07:00.001-08:00

Bir an önce üretim dönemimin gelmesi gerekiyor. 2 kısa film birden. Gerisi çorap söküğü. Ödüller vb. oyalanmalar. Hah!

2010-12-18T09:04:00.000-08:00

İnsanlarla bir araya gelmeye çalışacağım. Ve sanki, yapacağım bu şey yeni bir şeymiş gibi geliyor.

Edit: Biraz zaman alacak gibi. Çünkü daha bunun ne anlam ifade ettiğini bile tam kestiremiyorum.

2010-12-16T13:22:00.000-08:00

Ben de şimdi bir şekilde bu hayatın bir parçası mıyım yani; nasıl işliyor bu durum?

2010-12-15T12:50:00.001-08:00

Bir çocuk var uzakta. Yanına gidemesem de, söylediklerini pek duyamıyor olsam da; bir çocuk var uzakta.

2010-12-15T11:43:00.000-08:00

Gece olurken, karanlık bir şeylerin yaklaştığını hissediyorum. Özellikle tüm o insanların yanından geçerken. Sanki dönüşüyorum; bilmediğim bir şeye.

2010-12-14T18:33:00.001-08:00

Gelecekte herkes 15 dakikalığına normal olmak isteyecek. Hem de, 'şimdi, normal ile neyi kastediyorsun' deme ihtiyacı duymadan. Çünkü neyin kastedildiğini çok iyi biliyor olacaklar. Hah!

2010-12-14T14:34:00.000-08:00

Sinema artık yeni bir döneme geçmeli. İnsanlara 'ı ıh beğenmedim', 'kıytırık olmuş bu' veya en aşağılayıcı olanlarından biri; 'iyi de ben 5. dakikada ne olacağını biliyordum zaten' gibi tabirleri kullanmasına izin vermeden bilincini alt-üst edebilmeli. Seyirciyi, yaşayana çevirmeli. Meli-malı.

2010-12-14T07:16:00.000-08:00

Bir genç sanatçı, kız arkadaşının ailesi tarafından yemeğe davet edilir. Sofrada baba, gence sorar: "Evladım, nedir bu sanatçıların olayı? Neyin acısını çekiyorlar bu kadar?"

Genç şöyle cevap verir: "Efendim. Bir sanatçının acısı, diğer acılara kıyasla somut bir şekilde ifade edilemez. Örneğin bir filmde bir adamın hayalarına tekme yediğini düşünelim. Suratınız bir anda ekşir, öyle değil mi? Çünkü nasıl bir duygu olabileceğini anlayabilirsiniz ve saniyesinde empati kurarsınız. Ama bir sanatçıyla bunu yapamazsınız. Çünkü onun acısı tamamen soyuttur. Ruhla ilgili olan bir durumdur. Bir erkeğin hayalarına yediği bir tekme gibi değildir. İnsanların birbirleriyle iletişim kurmada zorluk çekme sebeplerinden biri de aslında budur. Çünkü hepimizin soyut acıları vardır. Başka insanların görüp de algılayamayacağı. İşte efendim, hepsi bundan ibarettir. Çünkü insan, diğer insanlarla ilgili olarak soyut şeyleri algılamada güçlük çeker. Onun dünyası maddidir." Gülümser ve devam eder; "Özellikle şu günlerde. Yani kısaca, aslında bu durum sanatçıya has bir durum değildir. Bu insanlığın geneliyle ilgili olan bir durumdur. Bu yüzden bırakalım bu sanatçı neyin acısını çeker muhabbetlerini. Bu, olduğu gibi insanla alakalı bir problemdir. İşte, hepsi bundan ibaret."

2010-12-13T17:55:00.001-08:00

Sana soruyorum; sen beni algılayabiliyor musun? Bu adam yaşıyordur bir yerlerde diyebiliyor musun?

2010-12-13T13:07:00.000-08:00

Bütün beğenilerimiz, soyut bir duvarın arkasına sıkışmış durumda.

'like' 'dislike'

2010-12-13T07:20:00.000-08:00

Sıkıyorsa, kliplerinizde ki o 'ayrılma' sahnelerinde oynattığınız oyuncular biraz çirkin olsun. Ayrıldıklarında, erkeğin kaslarıyla ve kızın hüzünlü ama muhteşem yüzüyle baş başa kalmayalım sadece. Salya sümük ağlasınlar ve 'gerçekçi' olsunlar. Sıkıyorsa, bunu yapın.

2010-12-12T13:54:00.000-08:00

İşin kurgusal boyutunda, insanlarla iç içe olmam ve sürekli olarak onlarla iletişim kurmam gerektiğini biliyorum. Bunun doğal bir durum olduğunu düşünüyorum. Ama bu gerçeklere hiç yansıyamıyor. Bu bir yargı süreci değil.

2010-12-11T17:38:00.000-08:00

Bütün duygular kurgulanıp, müzelere kapatıldı. İzlemek ücretsiz; yaşamak imkansız. Ama dilerseniz, karşılarına geçip uzun uzun eleştirilerde bulunabilirsiniz.

2010-12-11T17:27:00.000-08:00

Gerçeklikte her şey o kadar gerçek-dışı ki.

2010-12-11T13:56:00.000-08:00

Dünyada olup biten bütün pisliklerle yüzleşmek zorunda kalmıyor oluşunuz, kendinize yabancılaşmış olmanızla ilgili. Bir de yabancılaşmamış olsaydınız; bir de tüm bu pislikler birer basın kurgusu olmaktan çıkıp gözünüzün önüne tüm gerçekliğiyle serilmiş olsaydı. İşte o zaman görürdük, intihar oranlarını. Hah! Ama şimdilik hiçbir sorun yok; çünkü algınız için hiçbir şey gerçek değil. Ben bunları sadece 'varsayımsal' olarak yazıyorum zaten.

2010-12-11T12:57:00.001-08:00

Geçen gün izlediğim bir televizyon programında şöyle bir diyaloğa rastladım:

'Konuk: Ben sadece, tüm hakaretlerin sadece 'insani' olması için çalışıyorum. İnsanların birbirlerini, diğer hayvanların üzerinden aşağılamalarına hiç anlam veremiyorum. Sadece bu durum biraz değişsin istiyorum.

Sunucu: İyi de, bu pratik hayatın içinde nasıl bir değişikliğe yol açabilir ki?

Konuk: Anlaşılan siz, bilinç-altımızın çalışma sistematiği ile ilgili hiçbir şey bilmiyorsunuz.

Sunucu: Ne demek isti...'

Ancak burada elektrikler kesildi.

2010-12-10T18:22:00.001-08:00

Bizler burada, dış dünyada ki bizleri eleştiriyoruz. Bizler burada ve içeride, dış dünyada ki bizleri gözlemliyoruz. Bizler burada ve içeride, tıkılı kalmışız. Hiç kimse birbirinin 'kaydına' elini bile süremez.

2010-12-10T18:17:00.000-08:00

Bütün mesele somutlaştırmada. Biliyorum, kafanızın içinde tüm o soyut düşünceler aktarılmayı bekliyor. Ama sizler şizoidsiniz; anlatmayı umursamıyorsunuz.

"Dünyayı nasıl algıladığımı bilseniz, şaşardınız" dedi genç.

"Anlatmadığın sürece şaşırmayacağız." diye karşılık verdi diğerleri. "Sen de şu an sadece bir 'hayal-et'sin; kendi dünyasında kaybolmuş olan."

HAH!

2010-12-10T05:41:00.000-08:00

Ölmeden önce yapılması-edilmesi/izlenmesi/okunması gereken 100 bimlemle listeleri, insanoğlunun günümüzde ki psikolojisini şahane bir şekilde yansıtıyor. Artık hayat ile ölüm arasında çok net bir çizgi kalmadı; ve tam da bu durumdan artık her şey sadece tüketmeye yöneltildi. Bir anca önce 100 filminizi/kitabını vb şeylerinizi tüketin çünkü her an ölebilirsiniz. İyi seyirler.

2010-12-09T14:28:00.001-08:00

Simgelerin tekrar netleşmesi gerekiyor. Başka türlü olamaz. Belki de yaptığım şey, onları baştan yapılandırmaktır. Ama gerçek dünyayı hiç de o şekilde algılamıyorum.

2010-12-09T11:22:00.000-08:00

people are strange.

-The Doors

people are 'e'strange'd'.

Alıntı: bknz.

2010-12-09T06:15:00.000-08:00

Hayaletler gelip, bloguma yorum bırakıyorlar.

2010-12-08T15:40:00.000-08:00

Bir dahi ile sıradan birisinin arasında geçen diyalog:

S: Bütün harika fikirler hep senden çıkıyor. Herkes senin yaptığın işlere tapıyor. Artık, buna katlanamıyorum.

D: Bunun için ödediğim bedeli biliyor musun?

S: Neymiş?

D: Kendime ve diğer her şeye nihai bir yabancılaşma. Bu yüzden, hala kişilik olarak güvenli bir yerdeyken, yanımdan uzaklaş ve işlerime hayran kalmaya devam et.

2010-12-08T15:35:00.001-08:00

İnsanlar, bilinmezliğe gelemezler ve sorarlar: Konusu ne?

2010-12-07T17:01:00.001-08:00

Yapacağınız her eylem, söyleyeceğiniz her sözcük ve her düşünceniz, bilinç-altınız tarafından aleyhinize kullanabilir.

Bir de kendinize hakim olduğunuzu sanıyorsunuz ya bazen.

2010-12-04T05:28:00.001-08:00

Acı çekmiyorum, bu yüzden üretmiyorum.

2010-12-04T05:17:00.000-08:00

Uzaklaştırma aldık. Sürüldük.

2010-12-04T05:06:00.001-08:00

İndir, tüket; shift+delete.

2010-12-03T12:55:00.000-08:00

Sonsuzluğa giderken, yanına kelimeleri de götürürsen, sonsuzluk senden hep bir adım önde akarken, sen onun gerisinde kalıp onu açıklamakla meşgul olursun.

2010-12-03T12:50:00.000-08:00

Eğer gerçekten etkileyici ve bilinçleri delip geçen bir şey yapmışsanız, insanlar onun karşısına geçip uzun uzun sohbet etmezler. Bu sadece, mekanik yapısı güzel işlenmiş ama ruh katılmamış işlerde olur.

2010-12-02T15:18:00.001-08:00

'Bu filmin sonunda, başrol oyuncusu ölecektir. 5. dakikada tahmin yürütmene gerek yok. Önemli olan buna katlanıp katlanamayacağın.'

Evet, böyle bir girişi olan bir film çekmek istiyorum. Ama benim için de önemli olan bu cümlelerin ağırlığını taşıyabilecek bir film yapıp yapamayacağım.

2010-12-01T08:41:00.000-08:00

Şimdi sahnede üç kişi var. Bir tanesi, diğer ikisinden ayrı bir yerde duruyor. Elinde bir nesne var. Nesneye bakışlarını sabitlemiş öylece bakıyor. Diğer ikisi de öyle kendilerince takılıyor. Birden, bu iki kişi arasından biri diğerine, tek başına oturan kişiyi gösterip şöyle diyor: "Bunun kafası mı güzel ne; deminden beri elinde ki şeye boş boş bakıyor." Diğeri gülümseyerek şöyle cevap veriyor: "Hayır, kafası güzel değil. O bir şizoid; sadece nesneyi algılamaya çalışıyor. 'Doğası' gereği de bir türlü beceremiyor. O aslında burada bile değil."

2010-11-30T12:17:00.000-08:00

Hiçbirinizi tanımıyorum. Yazdıklarıma falan bakıyorsunuz ama ben sizi tanımıyorum. Bazen yorum da geliyor ama yorumlar benim yazılarıma gelmiyor. Sizi yakından görsem de tanımam. Sizi hiçbir zaman tanıyamam.

2010-11-30T03:48:00.000-08:00

Bazı romantik filmler kanıtlıyor ki, insanlar o kadar zavallıdır ki; yolda yürürken birbirlerine çarpmadıkları sürece yeni birileriyle tanışamazlar.

2010-11-30T03:19:00.001-08:00

Annanem odasında oturmuş, gece gündüz ölümü bekliyor.

2010-11-30T03:06:00.000-08:00

Anlamlar yüzeye çarpıp, kulaklara gülünç ve dudaklara aşağılanmaya müsait gelmeye başladığından beri...

2010-11-29T14:09:00.001-08:00

Kusursuz, dalga geçilemeyecek ve çekici 'ifadeler' aranıyor!

2010-11-29T14:00:00.001-08:00

Bazen yazdıklarımı bir de sesli kaydedip yayınlamayı düşünüyorum ama sesli okuduğumda gerçekten de berbat duruyorlar. Hah!

2010-11-29T13:55:00.000-08:00

Bir filmi daha tükettim. Hiç iz kalmadı ardından. Günümüzde hepsi bundan ibaret. İndir, tüket; shift+delete.

2010-11-29T11:21:00.000-08:00

İnsanlar, diğer insanların duygularına birer özgür irade eylemi olarak bakabiliyor. Biri, bir şeyden nefret ettiğinde ona tepki göstermesi de buradan geliyor. Veya sevdiğinde. Veya üzüldüğünde. Niye üzülüyorsun diyor. Çünkü bunu kasten yaptığını düşünüyor. Diğer insan da savunma olarak, "üzülmemem gerektiğini biliyorum ama elimde değil" diyebiliyor. İşte bu kadar basit. Elinde olmuyor. Nefret, sevgi vb şeyler irade sonucu ortaya çıkan şeyler değil. Veya öyledir bilemiyorum; sadece varsayımda bulunuyorum. Böyle şeylere dahil olmayan biri olarak gözlemde bulunuyorum sadece ama muhtemelen düşündüğüm gibidir. Ama yine de belirtmem gerek; ben yaşayan biri değilim. Ben aslında burada bile değilim.

2010-11-29T11:11:00.000-08:00

Camus okular, güzel derler. Dostoyevski okurlar, güzel derler. Kederli bir film izlerler, güzel derler. Ne kadar da güzel yazıyor; ne güzel film vs. Bu işte bir tuhaflık var.

2010-11-29T11:04:00.000-08:00

bütün kelimlere olan erişim sınırsızlaştırıldı. tüm cümlelere kapılar sonuna kadar açıldı. öte yandan da, duygulara açılan bütün kapılar kapandı.

55. Sayfa Mimi

2010-11-29T01:29:00.000-08:00

"Düşük - Kulak mağaranın ön kısmından çıkmamıştı, kesinlikle emindim. Ne var ki, birkaç dakika sonra yanıma gelmiş benimle eğlenmeye başlamıştı. Bunun üzerine peşinden koştum ve o, yine mağaraya sığındı, fakat onu izlemedim ve belirli bir uzaklıktan girişi daha iyi gözlemek için geri çekildim. Düşük Kulak dışarıya çıkamamış, ama yine yanı başımda kıkırdamaya başlamıştı. Üçüncü kez onu mağaraya kadar kovaladım."

Jack London - Ademden Önce

Ayrıntılı bilgi için.

işkence:

obisp

fil biti

miss bactery

2010-11-26T08:13:00.000-08:00

Birleştiremediklerinden, parçalıyorlar.

-Kim onlar?

Ne biliyim, öyle işte.

2010-11-25T08:32:00.000-08:00

Arkadaşının 'deliliğini' gerçekten delirmiş olanlarınkiyle kıyasladı ve onu aşağıladı. "Sen de deli misin be," dedi. Tıpkı o gerçekten delirmiş olanların, eskiden arkadaşları tarafından aşağılanmış oldukları gibi. Onlar da zamanında deli miydi be?

2010-11-25T03:55:00.000-08:00

İnsanlar bir şeylerin her zaman daha iyi anlatılmasını bekliyor. Daha bir kaliteli olsun, daha iyi görüntüler olsun, ne biliyim daha iyi ifade edilsin. Her seferinde çıtalar yükseliyor. İşin içine daha iyi girmek için kendimizi zorluyoruz falan. Ama yine de anlatılan şeyin özüne ulaşılmıyor. Oysa, ne biliyim bazen bir ağacı göstermek yeterli olmalı. Ama değil işte. Uzatmaya başlıyorum.

2010-11-25T03:16:00.000-08:00

herkesin -sanatçıların dahi- çoğunlukla takım elbiselerle gezdiği bir dönemde doğmuş olmak isterdim.

2010-11-25T02:58:00.000-08:00

Hayat bana bir rüyaymış gibi geliyor dediğimde, bunu klişe bir söylem olarak algılayacaksın. Sen söylesen ben öyle algılarım. Ama üzgünüm, hayat yine de bana bir rüya gibi geliyor. Varlığımı absürt bir şekilde hissetiğim türde bir rüya. Kaldı ki bütün rüyalar öyledir. Ve şimdi merak ediyorum; 'rüyaların gerçek oluyor' derken aslında neyi kastediyorlar.

2010-11-23T23:45:00.001-08:00

Ne hakkında? Sonunda ne oluyor? Amacı ne?

2010-11-22T13:28:00.000-08:00

İnsanın kendisini bir başkasıyla kıyaslaması tamamen hilelidir. Çünkü kendi varlığını az-çok bilirken; ötekinin sadece yüzeyini görmüştür. Bütün kıyaslamalar yapılanlar üzerindendir. Veya söylenenler; düşünülenler değil. Veya bir başkasının söylediklerini, kendi düşündükleriyle...

2010-11-22T13:24:00.000-08:00

Herkesin insan olduğu bir dünyada, geldiğiniz noktada yine sadece insan olacaksınız. Ve baktığınız yerde de yine sadece insanlar olacak.

2010-11-18T17:45:00.000-08:00

Birine sadece 'uyanmasını' söyleyip olayları akışına bırakamazsınız. Ona ayrıca, uyanıp ne yapması gerektiğini de söylemelisiniz. Yoksa tekrar uyuya-kalacaktır.

2010-11-18T17:44:00.000-08:00

Mikrofona eğilip, "sanatçı, yokluğunu hissettiği şeyi yaratır." dedi.

Yanında oturan diğeri ise, kulağına eğilip, "bu kadar süslü konuşmana ne gerek var" diye fısıldadı.

2010-11-16T15:32:00.000-08:00

Bazı kelimeleri sarf edince sanki endişeleniyorum. Sanki benim de aslında yaşıyor olduğumu belli edecekler diye. Ama öyle değil.

2010-11-16T15:29:00.000-08:00

İkisi de özünde aynı şeyden bahsediyordu; ancak biri biraz daha süs katıyordu, o daha popülerdi. Peki bu popülerlik o duygularla ilgili bir halta yarıyor muydu; tabi ki hayır.

2010-11-15T16:40:00.000-08:00

Senin de yapmayı düşündüğün o heyecan verici işleri, başkaları farklı ifade ediş tarzıyla şu anda yapmakta. Hatta sen birkaçına denk bile geliyorsun. Ama sonra es geçiyorsun; tıpkı sen yaptığında onların da es geçeceği gibi.

2010-11-12T19:26:00.001-08:00

her şeyin sadece 'hayatla' ilgili olduğunu ve iletişim kurduğun canlıların da -kedi, köpek vb hariç- sadece insandan ibaret olduğunu anladığında, hayatın kendisinden dışlanman an meselesidir. geciktirmeye bak. hah!

2010-11-12T19:20:00.001-08:00

evet, her şeyi ifade ettik; her şeyi kelimelere döktük. sonra sıkıldık; her şeyi görselle anlattık. ama bu esnada hepsini deneyimlemeyi es geçtik. bizler, tanrı gibiydik.

2010-11-12T19:07:00.001-08:00

"Biliyorsun dedi" bir genç bir diğerine; "bizler yüzeyde çok fazla kaldık. Çünkü eğer..."

Dinleyen genç, elini çenesinin altına koydu ve meraklı gözlerle sözlerin devamını bekledi.

"...Birbirimize bilinç-altımızından; düşüncelerimizin yargısız bir biçimde aktığı bir boyuttan bakıyor olsaydık, birbirimizi izlemeye ve kucaklamaya doyamazdık."

2010-11-12T07:38:00.001-08:00

Sıçıyorsan, sadece bir canlısın demektir. Hem metaforik hem de biyolojik.

2010-11-10T03:00:00.001-08:00

Yaptığı işlere 'tapılan' bir sanatçıyla yapılan röportajda, şöyle sormuşlar:

"Birçok insan sizin bir tanrı olduğunuzu düşünüyor, neden sizce?"

"Onu bilemem de, eğer gerçekten bir tanrı olsaydım; muhtemelen yaptığım şeylerden hiçbir bok anlamazlardı."

2010-11-04T22:27:00.000-07:00

Söylediğin şeyleri, kafamda çağrıştırdıkları kadarıyla dinleyeceğim; sana hissettirdiklerinden bir haber şekilde.

2010-11-01T17:49:00.001-07:00

Kendi bilinç-altıma bile yabancıyım. Hah!

Buradan yola çıkarak anlayabilirsiniz ki, bu yazıların hiçbirini aslında 'ben' yazmıyorum.

Birisi şöyle dedi: "Bir ben var, benden içeri."

Ben de ona, siktirip gitmesini söyledim.

2010-11-01T17:36:00.000-07:00

"Sen banka hesabın değilsin, sen bindiğin araba değilsin... vs."

Remake:

Sen blogun değilsin, sen dinlediğin müzik değilsin, sen okuduğun kitap değilsin, sen yaptığın yorumlar değilsin, sen izlediğin filmler değilsin, sen izlediğin blog yazarları değilsin, sen verdiğin poz değilsin, sen internetinin sınırsızlığı değilsin. Böyle devam edersen, sen sadece hiçbir şeysin. Sen aslında burada bile değilsin.

2010-10-28T15:23:00.000-07:00

İşte, şurada gizemli bir kişilik duruyor. Etrafı süzüyor. Siz bu kişiyi fark ediyorsunuz. Ondan etkileniyorsunuz. Baktığı yerlerde -aslında- neler gördüğünü merak ediyorsunuz. Ona derin anlamlar yüklüyorsunuz; kişiliğini yüceltiyorsunuz. O, yaydığı tüm havayla sizi farklı bir atmosferin içine sokuyor. Anlamlar, anlamlar; anlamlar yüklüyorsunuz.

Ve sonra bir şekilde o adamın gözlerinin içine giriyoruz. Ancak somut bir biçimde değil, varoluşçu bir biçimde. Gözlerinin ruhuna dalıyoruz. Baktığı yerde aslında ne gördüğünü çözmeye başlıyoruz. Vardığımız sonuç 'boşluk' oluyor. Adam, aslında bir hiçliğe bakıyor. Ve hemen, adamın düşüncelerine dalıyoruz. İçinden şöyle geçiriyor: "Eğer gözlerim bana, bakışlarımı çevirdiğim yerde aslında neyi görmek istediğimi söyleyebilseydi, belki farklı bir şeyler olabilirdi."

Hemen adamın düşüncelerinden ayrılıyorsunuz ve kendinize yeni bir gizemli kişilik arıyorsunuz.

2010-10-26T08:49:00.000-07:00

Halledilemeyen her -bireysel, sosyal vb- sorun, bir süre sonra insan algısında ki 'sözde' önemini yitirir ve klişe haline gelir. Yüzeye çıkınca aşağılanır; ancak bilinç-altı... Neyse ki bilinç-altı...

Zenginleşiyoruz arkadaşlar, zenginleşmeye devam ediyoruz. Hah!

2010-10-25T09:02:00.001-07:00

Tanrı, geçmiş zamanın insanlarına ortalığı yıkmak-yapılandırmak için 'ruhu', bu zamanın zavallılarına ise, o yıllarda yapılan yıkımlara-yapılandırmalara bakıp iç geçirmek için interneti vermiş.

Alacağın olsun.

Manzaraları tekrar tekrar gözden geçirip mastürbasyon yapmaya devam.